september
2010 tot en met mei 2011 in diverse theaters in Nederland Soms moet je
een bus pakken naar nergens. Of een praatje beginnen over de
plantenbakken met een vrouw in een blauwe boerka. Of vriendelijke
ansichtkaartjes sturen met ‘de groeten uit Goes’ naar het alleenstaande
huis op de hoek. En van het één komt altijd het ander. Raak. ‘Het begon
bij de blik van de man met de witlof naar de vrouw op de roltrap.’
Het leven ligt voor je voeten en de humor voor het oprapen. Zelfs op
maandag. Je moet even stilstaan om het te zien. Of springen in den
vreemde. Juist als je het niet bedacht had, gebeurt het. Breekt het
door het eelt op je ziel. RAAK.
Van je rambam je rolmops, van je vlamvlam je volflops. Het zindert
tot in je neusvleugeltjes. RAAK probeert het geheime recept van de
juiste snaar te ontrafelen
De pers over haar voorgaande programma Los:
De Telegraaf: ‘Droogkomisch en absurdistisch…heel erg grappig…opmerkelijk talent.’
de Volkskrant:
‘Haar humor schuilt in subtiele en rare wendingen. Bij Baartman past
geen bulderlach, maar een gniffel. Ze weet met haar authentieke
persoonlijkheid anderhalf uur te boeien…’
Theaterjournaal: ‘Het leukst aan Baartman is dat ze
onvoorspelbaar is en blijft. Vergeten zal je Baartman in ieder geval
niet snel als je ooit een voorstelling van haar hebt bezocht.’
TheaterCentraal: ‘verrassende verbanden…tijdloze humor…een bühnepersoonlijkheid…een belofte voor de toekomst.’
8weekly:
‘Ze is origineel, houdt de aandacht van haar publiek moeiteloos vast en
is boven alles gewoon ontzettend geestig. Ze is verfrissend met een
eigenwijs, absurdistisch wereldbeeld in haar handpalm. Haar observaties
zijn scherp en haar verhalen raken.’
Nathalie Baartman is met LOS genomineerd voor Neerlands Hoop 2009,
de VSCD cabaretprijs voor de veelbelovende theatermaker met het
grootste toekomstperspectief. Aldus de jury: ‘Twee theaterprogramma's
heeft Nathalie Baartman nodig gehad om te laten zien dat ze in geen
enkel hokje is te plaatsen. Op haar zoektocht naar orde, waarheid,
contact en genegenheid, blijft zij zeer dicht bij zichzelf, zowel in
woord als in lied en in muziekkeuze. Vreemd, maar wel lekker, met een
bijzondere kijk op de wereld en een geheel eigen logica. Een groot
talent […] Baartman bewijst dat zij zich zeer snel ontwikkelt. Zij is
zeer authentiek, volgt haar impulsen, staat met volle overgave op het
podium en daar hoort ze.’
In 2009 is haar
eerste boek Ik heb iets met prutsers verschenen met daarin een selectie
uit de columns die ze gedurende twee jaar schreef voor De Twentsche
Courant Tubantia. Ook voor het vakblad TM schreef ze columns.